نقطه سر خط
من نمی آیم به هوش از پند ، بی هوشم گذار
بحر من ساحل نخواهد گشت ، در جوشم گذار
گفتگوی توبه می ریزد نمک در ساغرم
پنبه بردار از سر مینا و در گوشم گذار
از خمار می گرانی می کند سر بر تنم
تا سبک گردم سبوی باده بر دوشم گذار
کرده ام قالب تهی از اشتیاقت ، عمرهاست
قامت چون شمع در محراب آغوشم گذار
گر به هشیاری حجاب حسن مانع میشود
در سر مستی سری یک بار بر دوشم گذار
شرح شب های دراز هجر از زلف است بیش
پنبه ای بر لب از آن صبح بناگوشم گذار
می چکد چون شمع صائب آتش از گفتار من
صرفه در گویایی من نیست ، خاموشم گذار
صائب تبریزی
برچسب:
نویسنده: یونا اسدیپور