نقطه سر خط
قصه من و شاهین نجفی ...
من به رپ علاقه خیلی زیادی داشتم و توی همین لاب لا ها کارهای شاهین نجفی رو هم گوش میکردم خیلی قبل تر از اینکه شناخته بشه چند تا کار داد که با اونا معروف شد و آهنگ هاش رو میزاشتیم گوش میکردیم و به به و چه چه میکردیم تا اینکه یه روزی سر نمیدونم کدوم آهنگش بود گفتم بزار ببینم واقعا چی میخواد بگه صرفا ب خاطر چند تا کلمه تحریک آمیز نرم سراغ آهنگ هاش بعد گوش که کردم دیدم تمام اون چیزایی رو که میگه یه سری مسائل روزمره و بدیهی برای هر ایرانی هستش یعنی ایشون از فساد سه هزار میلیاردی میگه و اونو مردم میدونن از فلان و فلان. میگه ک نمیتونم اینجا بگم ولی خب هیچ هدفی نبود میفهمی یعنی یه سری کلمه جالب سرو هم کرده و باهاش شعر ساخته... با خودم گفتم این اگر مرد بود راه حل میداد نه اینکه فکر منو تبدیل کنه به کلکسیون بدبختی و افکار منفی و وقتی ایشون و کارهاشون روبا بقیه خواننده ها مقایسه کنی متوجه میشی که اصلا ارزش گوش دادن نداره کارهاش... تمام کارهای شاهین اندازه یک اهنگ بنیامین یا بهرام ارزش ندارن...
توی شخصیت خودم ندیدم که بخوام گوش بدم به خزعبلات کسی که داره از دشمنم بابت کاری که میکنه پول میگیره و رفتارش طوریه که نه خودم دوس دارم شبیه اون بشم نه حتی بچه هام پس به کارهاش گوش نمیدم و برام اهمیتی نداره به بعضی هام که میگی چرا گوش میدی میگه چون راست میگه خب این چه راستیه که قبلش اخبار مملکت خودمون درموردش گفته؟
شما هم امتحان کنید اگر گوش میدید واقعا گوش بدید ببینید حرفش چیه؟
برچسب:
نویسنده: یونا اسدیپور